در این مقاله به بررسی نسخه Switch 2ی Resident Evil Requiem خواهیم پرداخت.
پس از مجموعهای از قتلهای مرموز، مامور FBI یعنی Grace Ashcroft برای بررسی آخرین قتل در هتل Wrenwood اعزام میشود؛ همان مکانی که قتل مادر خودش نیز در آن رخ داده بود. Leon Kennedy، افسر سابق پلیس و شخصیت برجسته سری Resident Evil نیز به این مکان اعزام میشود و طبق معمول، خیلی سریع اوضاع از کنترل خارج میشود. طولی نمیکشد که زامبیها وارد داستان میشوند و Grace و Leon هر دو در یک مکان به نام Rhodes Hill Chronic Care Centre گرفتار میشوند. Grace در ابتدا بهعنوان زندانی نگهداری میشود، اما موفق میشود فراری جسورانه از این وضعیت و همچنین از یک هیولای عظیمالجثه به نام The Girl انجام دهد. در همین حال، Leon Kennedy بازگشته است؛ او از یک پلیس تازهکار به یک نابودکننده مجرب زامبیها تبدیل شده است. Leon دلایل خاص خود را برای ورود به این ماجرا دارد؛ بازماندگان «حادثه Raccoon City» یکییکی در حال کشته شدن هستند. در حالی که او و Grace درگیر تعقیب Victor Gideon، رباینده مرموز Grace میشوند، در نهایت هر دو در این ماجرای مشترک گرفتار میشوند.
داستان کاملاً حس و حال Resident Evil را دارد. این روایت پیچشهای غیرمنتظرهای دارد که ممکن است برای یک مجموعه جدیتر کمی اغراقآمیز به نظر برسد، اما همین موضوع همیشه یکی از ویژگیهای جذاب این سری بوده است. در کنار تمام عناصر ترسناک و جدی، همیشه یک جنبه غیرقابلپیشبینی و تا حدی اغراقآمیز وجود دارد که داستان را از مسیرهای غیرمنتظره عبور میدهد. این مجموعه بیش از هر چیز بر شخصیتها تکیه دارد، حتی اگر همیشه زمان زیادی برای پرداختن کامل به آنها وجود نداشته باشد.
Victor Gideon بهعنوان یک شخصیت منفی در Requiem عملکرد خوبی دارد. در ابتدا ممکن است حضور محدود او کافی به نظر نرسد، اما با پیشرفت داستان نقش پررنگتری پیدا میکند. البته او تنها شخصیت منفی بازی نیست . هیولای عظیمالجثه ای که The Girl نام دارد نیز یکی از عناصر تکرارشونده در محیط Rhodes Hill است. در بیشتر مواقع بهعنوان یک تهدید دائمی عمل میکند و باعث ایجاد تنش در بخشهای مخفیکاری میشود، بهویژه زمانی که راه فرار مشخصی وجود ندارد. با این حال، در برخی لحظات این رویاروییها بیش از حد طولانی میشوند و بیشتر به انتظار برای دور شدن او تبدیل میشوند. در مجموع، بازی بهخوبی هر بخش را پیش از خستهکننده شدن به پایان میرساند.
اگر تاکنون Resident Evil بازی نکردهاید، جای نگرانی نیست؛ همچنان میتوانید از Resident Evil Requiem لذت ببرید. البته طرفداران قدیمی Leon Kennedy و سری RE متوجه جزئیات بیشتری در مورد داستان نسخههای قبلی خواهند شد، اما بازی اطلاعات کافی برای دنبال کردن داستان در اختیار تازهواردان قرار میدهد. با این حال، این نسخه جدید همچنان تلاش میکند عناصر داستانی خود را در تاریخ پیچیده و در حال تکامل این مجموعه جای دهد.
برای ایجاد تمایز میان سبک بازی دو شخصیت اصلی، دو نوع زاویه دوربین متفاوت استفاده شده است. بخشهای مربوط به Grace که بر مخفیکاری و رویکرد محتاطانهتر تمرکز دارند، از دید اولشخص استفاده میکنند؛ مشابه دو نسخه قبلی سری. این زاویه دید با محدود کردن میدان دید، حس تنش را افزایش میدهد، بهویژه با توجه به اینکه Grace بیشتر یک مأمور اداری است تا یک جنگجوی حرفهای. Grace در ادامه اسلحههایی به دست میآورد، اما مهمات محدود است و زامبیها مقاوم هستند. او یک شکارچی حرفهای نیست و نفسنفس زدن و واکنشهای مضطرب او این موضوع را بهخوبی نشان میدهد. در حالی که ممکن است این موضوع در ابتدا آزاردهنده به نظر برسد، اما در نهایت به افزایش تنش کمک میکند.
Leon بهصورت پیشفرض از دید سومشخص استفاده میکند و تمرکز بیشتری بر اکشن دارد. بخشهای او بازیکن را بیشتر به درگیری مستقیم با زامبیها تشویق میکند و این موضوع حتی بخشی از طراحی بازی است. با توجه به تعداد زیاد دشمنان، این زاویه دید برای او مناسبتر است. در صورت تمایل، بازیکن میتواند میان دو حالت دوربین جابهجا شود.
زامبیها بازگشتهاند و این بار برخی از آنها حتی صحبت میکنند، البته نه همیشه. برخی از زامبیهای Requiem هنوز نشانههایی از انسانیت خود را حفظ کردهاند. با این حال، این به معنای داشتن شخصیت کامل برای هر زامبی نیست، اما برخی رفتارهای خاص قابل مشاهده است. برخی به نور حساس هستند، برخی به صدا و برخی الگوهای رفتاری مشخصی دارند. این ویژگی جالب است، اما میتوانست بیشتر مورد استفاده قرار گیرد.
حتی زمانی که فکر میکنید یک منطقه را از زامبیها پاک کردهاید، هیچوقت کاملاً در امان نیستید. بازگشت به مناطق قبلی معمولاً با دشمنان جدید یا تغییریافته همراه است. علاوه بر زامبیهای جدید، نوعی جهش به نام Blister Heads نیز وجود دارد که مشابه Crimson Heads در نسخههای قدیمی Resident Evil است. این موجودات از زامبیهای از قبل کشته شده یا تحت شرایط خاص ایجاد میشوند. برای Grace بهتر است آیتمهای درمانی خاص همراه داشته باشد، در حالی که Leon معمولاً باید وارد درگیری مستقیم شود.
بازی بهتدریج تعادل مناسبی میان دو شخصیت ایجاد میکند. در ابتدا ممکن است به نظر برسد تمرکز بیشتری بر Grace وجود دارد، اما در ادامه Leon نیز نقش پررنگتری پیدا میکند. در مجموع، بازی در طول ۱۰ تا ۱۵ ساعت خود تعادل خوبی میان این دو برقرار میکند.
تمام عناصر کلاسیک Resident Evil نیز در بازی حضور دارند: ماشینتحریرها، محدودیت inventory و اتاقهای امن. هر شخصیت نیز سیستم مدیریت آیتم متفاوتی دارد. Grace آیتمها را در یک صندوق ذخیره میکند و هر آیتم تنها یک خانه اشغال میکند. Leon از سیستم کلاسیک Tetris inventory استفاده میکند و امکان خرید و ارتقای سلاحها را نیز دارد.
سیستم crafting نیز برای هر دو شخصیت وجود دارد، اما برای Grace اهمیت بیشتری دارد. او دستگاهی به نام Blood Collector دارد که از خون محیط یا زامبیها برای ساخت آیتم استفاده میکند. برای Leon، باروت نقش اصلی را دارد. همچنین سیستمی وجود دارد که تعداد کشتنهای Leon را به پول تبدیل میکند و او میتواند از آن برای خرید و ارتقای تجهیزات استفاده کند.
بازی روی Switch 2 عملکرد بسیار خوبی دارد. هدف آن رسیدن به 60fps است و در بیشتر مواقع به آن پایبند میماند. با وجود برخی افتهای جزئی، عملکرد کلی بسیار خوب است. حجم بازی نیز حدود 27 گیگابایت است که نسبتاً کم محسوب میشود.
از نظر گرافیکی، بازی قابل مقایسه با کنسولهای نسل جدید نیست، اما در چارچوب Switch 2 بسیار چشمگیر است. در برخی بخشها مانند مو یا جزئیات صورت افت کیفیت دیده میشود، اما تأثیر زیادی بر تجربه کلی ندارد. حالت دستی (handheld) نیز عملکرد خوبی دارد و فضای تاریک بازی به ایجاد اتمسفر کمک میکند. صداگذاری نیز نقش مهمی دارد و استفاده از هدفون تجربه را بسیار ترسناکتر و غوطهورتر میکند.
در مجموع، Resident Evil Requiem هم سری را به جلو میبرد و هم به ریشههای آن وفادار میماند. طرفداران قدیمی بدون شک از آن لذت خواهند برد و تازهواردان به بهترین شکل با این سری محبوب آشنا خواهند شد.
نظرات