نویسنده: Kasra Derakhshan دوشنبه، 12 بهمن 1394
ساعت 00:26

نقد و بررسی Dying Light



تعداد بازدید: 3855
3.61 از 5

چند سالی می شود که نگاه صنعت بازی و فیلم ، نسبت به موضوع Zombie دچار تحولات جدی و مطلوبی شده و تلاش می کند از زوایای تازه ای به این موضوع نگاه کند .عناوینی چون Dead Island ، Left 4  Dead و Dead Rising از جمله ثمرات  این تحول هستند که وجه مشترک همه شان  ، دوری کردن از قهرمان پروری است .  آن جایی که با ذکر نام معروف ترین و بزرگترین برند زامبی محور؛ Resident Evil ، ناخودگاه چهره پروتاگونیست های معروفش جلوی چشممان می آید ، تازه های این ژانر ، صرفا با گیم پلی خود به شناسه های ذهنی مان بدل می شوند .

Dying Light یکی دیگر از این عناوین تازه نفس است که تلاش می کند ضمن تمرکز بر گیم پلی ، داستانی نسبتا قوی تر و شخصیت های باورپذیرتری را ارائه کند .

 داستان بازی در شهر Harran  در ترکیه رخ می دهد ؛ محل پیوندی نزدیک میان طبیعت و  بافت شهری ، که حاصلش چیزی نیست جز ، یک محیط بسیار بزرگ و چشم نواز با عناصری پویا که بازماندگان یک فاجعه ویروسی ، در آن برای هر روزشان می جنگند . Techland به خوبی توانسته چهره شهر را در عین زیبایی ، آسیب دیده ، درمانده و پرتنش جلوه دهد و طولی نمی کشد که می توانید این پارادوکس نمایی-فضایی را شخصا از نزدیک  تجربه کنید !!

Dying light Enviroments

بازی ، تقریبا طی همان 1 ساعت اول ، ذات کلی خودش را برایتان آشکار می کند . در شهر زامبی زده و قرنطینه ، مدام باید به این سو و آن سور رفته ، کارهای خاصی را انجام دهید و داستان  بازی را به پیش ببرید . به رغم ذات Open -World بازی ، روند ماموریت های اصلی ، کاملا خطی است . بدین  معنا که مانند GTA ، FarCry  یا Assassins Creed ، شاهد حضور چندین ماموریت اصلی به طور همزمان در نقشه  نیستید و بازی کاملا به صورت One Mission At a Time عمل می کند .

خوشبختانه ، داستان خط و خط کشی در همین جا خاتمه میابد و بعد از گذراندن تمرینات و 2 ماموریت اول که به نوعی برای دست گرمی هستند ، آزادی مطلق پیش روی شماست . از هر جایی که می خواهید بالا بروید و هر مسیری را که می خواهید طی کنید . در طول مسیر ،  از کنار تمام زامبی ها ، بی خیال رد شده و فرار کنید و یا هرقدر که می  توانید لت و پارشان کنید که البته در این صورت باید آمادگی مواجه با عواقبش را هم داشته  باشید . با توجه به اینکه سلاح گرم بسیار کمیاب است و سلاح های سرد نیز به سرعت خراب می شوند  ، مسئولیت چگونگی پیشبرد بازی ، کاملا به عهده بازیکن گذاشته شده ، مشروط بر اینکه زنده ماندن ، به اولویت شماره 1 او تبدیل شود . البته مشابه با Far Cry ، برای بعضی از قسمت  ها  مثل باز  کردن Safe Zone های جدید در نقشه ، ملزم به نابودی همه دشمنان  موجود  در یک ناحیه هستید .

شیوه بازگشایی یکی از Safe Zone ها

المان های Open-World و Survival Horror به نحوی بسیار کارآمد ، در بازی گنجانده شده اند در عین جامع بودن و تناسب با ژانر بازی ، مخاطب را گیج نمی کنند و از دل محدودیت ها ، آزادی و اختیارعمل های زیادی فراهم می کنند .

اما تصور نکنید که Dying Light عنوانی ساده یا بدون هیجان است . آزادی تمام و کمالی که پیش تر حرفش را زدیم ، شامل حال زامبی های شهر هم می شود !!! و مواقع زیادی هستند که باید قوه تحلیل و تفکر را با مقدار زیادی غریزه بقا ، مخلوط کنید و سرعت عمل به خرج دهید . شخصیت بازی به شدت آسیب پذیر است و اگر دیر عمل کنید ، ممکن است راهی آن دنیا شوید .

اگر به دنبال هیجان و آدرنالین هستید ، فاکتور فوق الذکر ، به همراه شما در Dying Light تبدیل شده و با فرا رسیدن شب ، به شکلی تصاعدی ، تشدید می شود !! شب هنگام ، شهر Harran جولانگاه گونه های خطرناک تری از زامبی ها است . در آن ساعات ، دیگر اثری از ساختمان های  بلند مرتبه یا پوشش  های گیاهی سبز و زیبا و نورپردازی های جذاب نیست و این تنها شمایید در حال فرار از چنگال ده ها زامبی ، آن هم در کوچه های تنگ و تاریک شهر . فشار بازی و اتمسفرش بر مخاطب در این زمان ها ، چنان بالا می رود که ممکن است  فراموش کنید شخصیتتان  ، پارکور باز هم هست و می تواند از دیوار و پشت بام خانه ها هم بالا رود !!!

فراااار.....!!!!

تلاش برای رسیدن به منطقه امن در دل شب 

 زامبی ها تنها دشمنان شما نیستند و ممکن است با اعضای بازماندگان یک گروه دیگر نیز ، درگیر شوید . هوش مصنوعی دشمنان - چه انسان و چه زامبی -  مقبول و چالش برانگیز طراحی شده و بهتر آنکه ، برای هر نوع دشمن ، سطح خاصی از این پارامتر تعریف شده است . از ساده ترین زامبی ها که کاملا بی دفاع نزدیک شده و فقط می خواهند گاز کوچکی بگیرند !!! تا زامبی هایی که به دلیل جهش ژنتیکی ویروس ، بخشی از ذهن و خودآگاه خود را حفظ کرده ، از حملاتتان جاخالی می دهند  و  قبل از حمله هم کمی درنگ می کنند . حتی ممکن است لابه لای فریادهایشان ، چند کلمه قابل فهم  هم  بشنوید که با عجز از شما می خواهند کمکشان کنید ( بخوانید ، خلاصشان کنید !! ) که همه این ها نشان از حیات  بخش کوچکی از مغزشان  دارد .

توجه  تحسین برانگیز Techland به هوش مصنوعی ، عملا بازماندگان اپیدمی را به خطرناک  ترین دشمنان بازی بدل می کنند چراکه دقیقا هم اندازه با شخصیت اصلی ، جست و خیز کرده ، مجهز هستند و بی ملاحظه حمله نمی کنند .

تنها ایراد وارده به بخش مبارزات ، مربوط به جان سختی بی حد واندازه و غیر واقعی آن هاست . طوری که شاید حتی مجبور شوید برای از پار درآوردن فقط 1 نفر ، به کلی یکی از سلاح هایتان را کنار بگذارید .

 !!!...Intelligent Zombies

 

ویدیوی مبارزه با بازماندگان

تاثیر شگرفت روح Survival و آزادی عمل ، باعث شده گیم  پلی بازی ، در عین یکنواختی زودهنگام ، همیشه جذاب و خاطره انگیز باشد . با این وجود Techland ثابت کرد که استودیویی نیست که چشمش را بر کمبودهای اثرش ببندد و با ارائه یک نسخه از بازی به اسم  Freedom Enhanced Edition ،  خط قرمزی بر تمام کاستی های گیم پلی کشیده .

بررسی یکایک موارد افزوده شده - یا به قول سازندگان  Enhance شده - دراین نسخه از حوصله این نقد خارج است اما در کلی ترین حالت می توان گفت که شاهد حضور نمونه های جدید و بهبود یافته از تمام شاخص های بازی اصلی و توجه بیش تر به سلاح  های گرم هستیم ( البته نه خیلی بیش تر ) . بهبودهایی که نه تنها گیم پلی  بازی را به سطح  جدیدی رسانده اند بلکه حتی تنظیمات و ابعاد فنی آن را نیز تحت الشعاع قرار داده اند . از حرکات پارکور جدید گرفته تا سلاح ها و دشمنان و سیستم جدید بخش چند نفره و حتی انیمیشن های چهره شخصیت ها .......
 اما بارز ترین المان اضافه شده به بازی ، وسایل نقلیه یا Buggy هایی هستند  که تجربه بازی را به یک کلون بسیار جذاب و Fun از Far Cry تبدیل می کنند .

buggy ride in dying light freedom enhanced edittion

از بعد گرافیک ، Dying Light  عنوانی خوش ساخت و زیباست . بخشی از این زیبایی مدیون تکسچرینگ عالی و حرفه ای و سیستم نورپردازی پیش رفته بازی است که نور حاصل از عناصر منیر را با افکت Glare خاصی جلوه می دهد . هرچند که Overlap شدن زامبی ها با در و دیوار  و گیر کردنشان در سقف یا ظهور ناگهانی اشیاء و سایه ها که خبر از نقص در سیستم Draw Distance می دهد ، از مشکلات آن به حساب می آیند .

dying light visual aspects . sights and textures 

صداگذاری در تمام مواقع ، با دقت و کیفیت انجام شده اما صدای برخورد سلاح های سرد با سر و بدن زامبی ها یا دشمنان ، چندان واقعی نیست و بیشتر حس  کوبیدن و ورز دادن  گوشت را دارد تا خرد کردن استخوان های بدن !!
از میان تمام صدا پیشه ها ، آقای Roger Craig Smith با ایفای نقش شخصیت اصلی بازی ... حسابی گل کاشته است و سایرین  نیز کار خود را به خوبی انجام داده اند اما متاسفانه ثمره تلاش شان با رفتارهای کلیشه ای شخصیت های بازی به ویژه کارکترهای منفی و تک بعدی داستان .... تا حدودی به هدر رفته است.

dying light zombie

شنیدن صدای نفس های این دوست عزیز از داخل کلاهش ، بسیار جذاب و شنیدنی است ...!! 

  • پلتفرم تحت بررسی: PS4
گرافیک
8.5
گیم پلی
8.5
داستان
6.0
موسیقی و صداگذاری
9.0
کنترل
8.0
Dying Light بازی شاخص و پر سر و صدایی در میان عناوین روز بازار نیست . اما تجربه آن مخصوصا برای مخاطبینی که مدت هاست از عناوین زامبی محور به دور بوده اند ، می تواند بسیار جذاب و خاطره انگیز باشد . طوری که با کمی ارفاق شاید بتوان آن را بهترین عنوان زامبی محور چند سال اخیر و یک ورژن بازی گونه از فیلم معروف World War Z دانست که هم حاوی پیشرفت های واضحی نسبت به عنوان پیشین Techland یعنی Dead Island است و هم مجموعه راضی کننده ای از بهترین المان های Open World و Survival - Horror است که با رویکردی واقع گرایانه و از موضع ضعف به سوژه زامبی می پردازد و این شیوه نگاه را به خوبی در تمام بخش های خود نهادینه کرده .
نقاط قوت
  • اتمسفر و فضا سازی قوی
  • تلفیقی دل نشین از عناصر دنیای باز و Survival - Horror
  • شب هنگام . هوش مصنوعی خوب و چالش برانگیز
نقاط ضعف
  • روند خطی ماموریت های اصلی در تضاد با ماهیت Open World گونه بازی
  • برخی اشکالات در بعد بصری
7.6/10

امتیاز شما

(57 رای )
8.0/10
خیلی خوب
  • Registered
    آفلاین
    عضویت: دی 1394
    نظرها: 285
    تشکر: 24
    تشکرشده: 165
    کنسول‌های بازی:

    ممنون بابت نقد:in-lo:
    به نظر من این عنوان می توانست خیلی بهتر از اینها عمل کنه زیرا که این عنوان مشکلات زیادی داشت از جمله باگ که واقعا اعصاب خورد کن بود برای من :si:

  • Registered
    آفلاین
    عضویت: ارديبهشت 1391
    نظرها: 73
    تشکر: 37
    تشکرشده: 51

    تشکر از شما .... نه امکان تعین درجه سختی وجود نداره . اما شخصا به نظرم هوش مصنوعیشون از حد میانگین بالاتر بود و خیلی وقت ها به شدت برام چالش برانگیز بود .
    اما اگه اشاره شما به یک سری خطاهاست مثل اون ویدیو که زامبی خوان داشت روی راه روی چوبی کنار خونه مدام می دوید اما به خاطر اتمام مسیرش نمی تونست به من برسه .... کوتاهی از جانب سازنده هاست . چون اون اتفاق باگ هم نبود . من قبل از ضبط اون ویدیو دقیقا یک متربه دیگه هم روی سقف اون خونه رفتم و زامبی دقیقا همین رفتار رو نشون داد . فقط می دوید اما انگار نمی تونست بپره اون طرف .
    در ویدویی مبارزه با بازماندگان هم ، همون طور که اسمش رو گذاشتم .... اون افراد زامبی نیستن . انسان هستن . و دلیل عقب ایستادنشون هم هیچ خطایی نیست .
    Techland مبارزه با بازمانده ها رو به شکلی تعریف کرده که فقط سر تصاحب محموله هایی باشن که نیروی هوایی برای افرادی که هنوز آلوده نشدن ، در سطح شهر با چتر رها می کنه . ( همون جعبه های بزرگ نارجی رنگ که کنارشون هم یک نارنجک دودزا قرمز داره دود پخش می کنه )
    یکی از مشخصه های بازی که دنیای اون رو خیلی پویا کرده همینه .... بازی داری سیستم چرخش شبانه روزی هستش و در آغاز هر روز یک هواپیمای باری از سطح شهر رد می شه و یک محموله رو با چتر رها می کنه . این محموله ها به طور راندوم در بخشی از شهر به زمین می افتن و از لحظه ای که این اتفاق افتاد ... یک آیکون آبی رنگ داخل نقشه ظاهر می شه که محل محموله رو نشون می ده و بازیکن می تونه خودش رو به اون محموله برسونه و آیتم های داخلش رو ورداره .
    مشکل اینجاست که سایر بازمانده ها ( که در واقع زیر دست های نقش منفی بازی هم هستن ) همیشه قبل از رسیدن بازیکن در محل محموله حضور دارن . به محض اینکه در میدون دیدشون قرار بگیریم .... با حرف تحدید می کنن که جلو نریم . وقتی از یک حدی جلوتر رفتیم .... مبارزه آغاز می شه .
    حالا اگر وسط مبارزه کارکتر بازی خسته شد یا میزان جونش به حد پایینی رسید می تونه چند متری از محل فاصله بگیره و بازمانده هاهم فقط تا جایی تعقیبش می کنن که مثلا در شعاع 5 متری محموله باشه . اما به محض اینکه فاصله بیشتر شد ، مجددا برمیگردن سمت محموله یا در همون فاصله 5 متری ( این عدد 5 فقط مثاله ) می مون تا ببینن شما چی کار می کنین .... برمیگردین به مبارزه ؟ یا بیخیال می شین .
    دلیل وجود چنین سیستمی رو هم می شه با داستان بازی توجیه کرد . محموله های هوایی ، عموما شامل یک سری دارو برای مقابله با ویروس هستن و شخصیت منفی بازی هم با تصاحب تعداد خیلی زیادی از این دارو ها ، عملا به WarLord منطقه تبدیل شده و وجود این داروها به عنوان اهرم قدرت ، برای اون ( و طبیعتا افراد زیردستش ) در اولویت اوله .
    برای همینه که از یک شعاعی دیگه جلوتر نمیان که یه وقت خیلی از محموله فاصله نگیرن .

  • Super Admin
    آفلاین
    عضویت: ارديبهشت 1391
    نظرها: 2190
    تشکر: 1009
    تشکرشده: 1109
    پروفایل psn: Sir-Ghas
    رتبه لیدربرد psn: 48
    کنسول‌های بازی:

    من هم سوال Flovv عزیز رو دارم . درجه ی سختی بازی قابل تغییر هست ؟ اگر میشه تغغیرش داد هوش مصنوعی دشمنان بیشتر میشه تا ضرباتشون تاثیر بیشتر روی مقدار Health میزاره ؟

  • Registered
    آفلاین
    عضویت: ارديبهشت 1391
    نظرها: 174
    تشکر: 65
    تشکرشده: 143
    پروفایل psn: xxIIFLOVVxx
    رتبه لیدربرد psn: 11
    کنسول‌های بازی:

    ممنون بابت بررسیِ بازی کسری جان :vic:
    چیزی که من تا حدی از ویدئوها متوجه شدم هوش مصنوعی پایین زامبی ها بود، آیا هنگام شروع بازی امکان افزایش درجه سختی وجود داره و اگر اینطوره؛ این افزایش چطور پدیدار می شه؟ :amaz:

    ‏SirGhas از این نوشته تشکر کرده است.
  • Super Admin
    آفلاین
    عضویت: ارديبهشت 1391
    نظرها: 2190
    تشکر: 1009
    تشکرشده: 1109
    پروفایل psn: Sir-Ghas
    رتبه لیدربرد psn: 48
    کنسول‌های بازی:

    ممنون از K-D عزیز بابت مطلب بسیار خوبی که زحمتش رو کشیدن . این جمله :
    ساده ترین زامبی ها که کاملا بی دفاع نزدیک شده و فقط می خواهند گاز کوچکی بگیرند !!!
    عالی بود :ha:
    ویدئو ها خیلی خوب بودن اما مثلا ویدئوی مربوط به رسیدن به ناحیه ی امن در شب از نیمه هاش که شروع به دویدن میکنین ، بعد از اینکه Agility رو آپدیت میکنید بیشتر به عنوانی که برای ویدئو انتخاب شده مربوط میشه . یک موردی که شاید من بعنوان یک شخص سوم که فقط نقد های بازی رو خوندم و تریلر ها از جمله ویدئو های شما داخل متن رو نگاه کردم به اون ایراد میگیرم ، در رابطه با بعضی رفتار های متناقض زامبی هاست . به عنوان مثال داخل ویدئوی اول که مربوط به گرفتن ناحیه ی امن میشه زامبی هائی داریم که بسیار خشن هستن و تا حدی هم هوشمندانه عمل میکنن و وقتی که از بالا به اونها ضربه وارد میکنید مخفی میشن و پناه میگیرن اما داخل ویدئوی حمله به بازماندگان در شرایطی که شاید فقط چند ضربه تا کشته شدن قهرمان داستان فاصله هست زامبی ها عقب می ایستن و حمله نمیکنن . منظورم این هست که یک عنوان سبک ترس و وحشت باید همیشه حس ترس رو به مخاطب القا کنه نه اینکه در بعضی موارد به شما تا حد زیادی اجازه ی تجدید قوا بده .

لطفا برای ثبت نظر خود وارد شوید و یا ثبت نام کنید.