یکی از پرسشهای مهم درباره بازی Phantom Blade Zero، میزان سختی مبارزات و شباهت آن به آثار سولزلایک است.;ما در گزارشی به تجربه خود از بازی پرداخته و توضیح خواهیم داد که بازیکنان با چه چالشهایی روبهرو میشوند و چه گزینههایی برای تنظیم درجه سختی در اختیار دارند.
بازی در ابتدا سه درجه سختی ارائه میدهد که هرکدام رفتار دشمنان و میزان آسیب واردشده را تغییر میدهند:
- Wayfarer (آسان): دشمنان تهاجم کمتری دارند، آسیب پایینتری وارد میکنند و شکستن گارد آنها آسانتر است.
- Pathbreaker (معمولی): دشمنان تهاجمیتر هستند و آسیب متوسطی وارد میکنند؛ شکستن گارد آنها نیز به زمان بیشتری نیاز دارد.
- Hellwalker (سخت): دشمنان بسیار تهاجمی هستند و آسیب بیشتری وارد میکنند. برای شکستن سریعتر گارد آنها، استفاده درست از فنون دفع ضربه یا Parry اهمیت زیادی دارد.
علاوه بر این موارد، پس از اتمام بازی یک درجه سختی ویژه با نام 66 Days باز میشود. در این حالت، دشمنان ظاهراً آماری مشابه درجه Hellwalker دارند، اما بازیکن تنها ۶۶ جان در اختیار خواهد داشت. با تمام شدن جانها، بازی بهطور دائمی به پایان میرسد. این حالت باید هنگام شروع دور جدید انتخاب شود و امکان تغییر به آن در میانه بازی وجود ندارد.
با وجود این گزینهها، Phantom Blade Zero همچنان یک بازی اکشن چالشبرانگیز محسوب میشود. شروع بازی ممکن است دشوار باشد؛ زیرا بازیکن باید با مکانیکهای مبارزه و الگوهای حمله دشمنان آشنا شود. با پیشروی در بازی، سلاحها و تجهیزات بیشتری در دسترس قرار میگیرند که میتوانند سبک مبارزه را تقویت کنند و ادامه مسیر را آسانتر سازند. البته برخی از باسهای مراحل پایانی همچنان چالش جدی ایجاد میکنند.
یکی از تفاوتهای مهم بازی با عناوینی مانند Elden Ring و Nioh 3، تنوع گزینههای دفاعی آن است. بازیکنان میتوانند علاوه بر جاخالی دادن و دفع ضربه، از قابلیت دفاع معمولی نیز استفاده کنند. دفاع کردن استقامت مصرف میکند، ولی فرصت مناسبی برای بررسی الگوی حملات دشمن فراهم میآورد. حملات قدرتمند باید با Parry یا جاخالی مهار شوند و حملات غیرقابلدفاع نیز فقط با جاخالی دادن قابل اجتناب هستند. این حملات با نشانههای رنگی آبی یا قرمز مشخص میشوند تا بازیکن بتواند واکنش مناسب را انتخاب کند.
توسعهدهنده بازی، استودیوی S-GAME، بارها تأکید کرده است که Phantom Blade Zero یک بازی اکشن است و نباید آن را صرفاً اثری سولزلایک دانست. طبق تجربه، زمانبندی دفع ضربه و جاخالی دادن نسبتاً بخشنده است و مبارزات سرعت و سیالیت بیشتری نسبت به بسیاری از بازیهای سخت این ژانر دارند. با این حال، برای پیشروی موفق همچنان باید به الگوهای حمله دشمنان توجه کرد و نمیتوان صرفاً با فشردن مداوم دکمههای حمله از تمام نبردها عبور کرد.
از دیگر ویژگیهایی که میتواند فشار ناشی از شکست را کاهش دهد، وجود نقاط ذخیره متعدد، از دست ندادن منابع هنگام مرگ و زنده نشدن دشمنانی است که قبلاً شکست داده شدهاند. به همین دلیل، نویسنده معتقد است درجه سختی بازی نباید بهتنهایی مانع تجربه آن شود؛ بهخصوص اینکه بازیکنان میتوانند با انتخاب حالت Wayfarer فرصت بیشتری برای یادگیری سیستم مبارزه داشته باشند و در ادامه، درجه سختی را افزایش دهند.
